Het lijkt wel lente en hup, een melding vanuit Cherbourg (Frankrijk) van een gevlekte gladde haai.
No. 0267.

Terug vangst:4 maart 2013, position 50° 04’N 002° 29’W 

Een andere vis trailer van Cherbourg heeft een vrouwelijke haai met tag 0267 gevangen met het gewicht 1,495 kg en een lengte van 78 cm.

De haai werd oorspronkelijk gemerkt nummer 267 op 20-8-2011, Lengte was 63 cm (dus 15 cm gegroeid in 563 dagen) aan boord van de Quo Vadis door Cor Willemse, Klompenmakerstraat 2 Ettenleur.

 

Haaitje blijkt reuzenzwemmer

Auteur: Hessel de Ree | vrijdag 09 maart 2012

Bron: BN de Stem

Eigenaar Sjef Matthijsen van de Quo Vadis is een van de charterbootkapiteins die zich in de zomer toeleggen op de haaienvangst.

ETTEN-LEUR – Op verzoek van Sportvisserij Nederland en de zeebiologen van IMARES merken charterboten in Zeeland gladde haaitjes die klanten aan de hengel vangen.

Grote witte haaien zwerven soms over de halve wereld. Dat weten biologen al lang. Maar dat hun kleine neef de gladde haai ook zo’n marathonzwemmer is, wisten ze niet.

De 74 centimeter gladde haai die Nel Willemse (72) uit Etten-Leur vorig jaar op 20 augustus voor de kust van Zeeland aan de haak sloeg, van een rugmerkje voorzag en terug in het water zette, is vier maanden later opgedoken in de Golf van Biskaje. Op Valentijnsdag – 14 februari – belandde de vis in de netten van de Franse beroepsvisser Hervé Jeantet. Een prestatie van Olympisch formaat: de anderhalve kilo zware mini-haai legde in 179 dagen meer dan duizend kilometer af.

“Onvoorstelbaar, wat een afstand. Dat ze zo ver migreren, wisten we echt niet”, zegt Niels Brevé van Sportvisserij Nederland. Hij geeft leiding aan het haaienmerkproject van Sportvisserij Nederland en het marien onderzoeksinstituut IMARES.Brevé is in zijn nopjes met de Franse melding: “In Engeland en Ierland doen biologen al jaren onderzoek naar haaien en hebben ze nog nooit zo’n verre melding gekregen.”

 

Wat de Valentijnshaai nog specialer maakt, is dat van de 175 haaitjes die afgelopen zomer in Zeeland zijn gemerkt en teruggezet er tot nog toe slechts twee zijn teruggemeld. “De tweede werd een paar dagen nadat hij was gemerkt al weer gevangen door een Nederlandse garnalenvisser. Een stukje dichter bij huis dus”, weet Brevé.

Op basis van deze summiere onderzoeksgegevens kunnen de marine biologen van IMARES geen harde wetenschappelijke conclusies trekken. “Mede daarom gaan we dit jaar door met het merkproject.”

Toch lijkt de vangst uit de Golf van Biskaje het vermoeden te bevestigen dat de gladde haaitjes voor de Zeeuwse en Zuid-Hollandse kust uit het (warme) zuiden komen. “Waarschijnlijk vormt de Delta nu het noordelijkste puntje van hun leefgebied in de zomer en trekken ze in de winter weer naar het zuiden. Misschien zitten ze nu hier omdat het zeewater wat warmer is geworden, maar dat weten we niet zeker. Uit IJmuiden of Den Helder hebben we in elk geval nooit vangstberichten ontvangen”, schetst Brevé een mogelijk scenario.

Hengelaar Nel Willemse noemt het een ‘ongelooflijk toeval’ dat uitgerekend haar reislustige vis opnieuw is gevangen: “Dat maakt de vangst extra bijzonder. Haaitjes zijn al zulke leuke, sterke sportvissen om te vangen. In het begin is het net alsof je vastzit aan de bodem.”

Nel haakte de gladde haai aan boord van charterboot Quo Vadis van schipper Sjef Matthijssen, oud-inwoner van Rucphen en tegenwoordig woonachtig in Colijnsplaat. “Vroeger ving je wel eens bij toeval een glad haaitje, als je op platvis viste, maar tegenwoordig zitten er in de zomermaanden zo veel voor de kust dat we er gericht op kunnen vissen.”

Op de bewuste dag in augustus vingen Nel en haar man Cor Willemse in totaal acht gladde haaitjes, op een paar kilometers uit de kust van Neeltje Jans. “Ze werden allemaal van een merkje voorzien en springlevend overboord gezet. We eten ze niet op want het zijn prachtige sportvissen. Daar moet je zuinig op zijn”, vindt Matthijssen die vorig jaar een topdag had met 25 gevangen haaitjes.

De charterbootkapitein doet met negen collega’s uit Zuid-Nederland mee aan de merkactie van Sportvisserij Nederland en IMARES. “We vinden het bijzonder dat deze vroeger zeldzame vissoort, hier nu weer zo veel voorkomt. We willen weten hoe het zit, waar ze vandaan komen, hoe veel er zijn, noem maar op. Het is een kwetsbare vis. Het duurt jaren voor haaien geslachtsrijp zijn en ze krijgen maar een paar nakomelingen “, weet Brevé.

Zijn organisatie wil de haaitjes en roggen in de Noordzee veiligstellen voor de sportvisserij. “Voor de beroepsvisserij is de gladde haai toch niet interessant. Op de visveiling zijn ze hooguit een paar dubbeltjes per kilo waard. Samen met onder meer het ministerie, de Stichting Noordzee en het Wereld Natuurfonds zitten we in de Werkgroep Haaien en die heeft het Haaiactieplan gemaakt.

Het doel is kennis te verzamelen over haaienvisserij, haaiensoorten en hun invloed op het ecosysteem van de Noordzee. De haai is een indicatorvis voor het milieu. Het is dus een belangrijke vis, ook daarom willen we haaien en roggen zo goed mogelijk beschermen.”

Voor de Valentijnshaai van Nel Willemse komt dat plan te laat. Het dier heeft zijn reisavontuur met de dood moeten bekopen. Brevé: “Het is jammer, maar hij is op een Franse vismarkt beland.”